Ik ben geboren te Luik, een stand
aan de rand van de Maas die me nauw aan het hart ligt. Toen ik nog een kleine jongen was sprake de ouderen een vreemde taal
waarvan de accenten et de tonaliteit me not steeds aangenaam in de oren
klinken, het waals ! Ik ben Belg ! En de prachtige resultaten van onze oude voetbalploegen
lieten mij niet onbewogen. Ik was fier op Eddy Merckx, ook op Hergé, Brel, Simenon
et zoveel anderen, zonder Johnny Hallyday te vergeten. Mijn levensjaren lopen gelijk met de geboorte van Europa. Maar als men mij vraagt op ik mij een Luikeraar, en Waal, en Europeaan of
een Belg voel, antwoord ik zonder twijfel dat ik mij in de eerst plaats Belg
voel. In Belgie spreekt men voornamelijk twee talen, een welke ik volledig
beheers, de andere heb ik nog niet onder controle. Desalniettemin vergeet ik het Nederlands niet, vandaar dat ik het lied
« Mais si mes mains » aangepast heb ik « En als mijn
handen » en « Ma femme » (als ik dat mag zeggen) « Mijn
liefste » is geworden. Deze twee Nederlandstalige liedjes zijn niet uitgebracht op CD omdat het
mijn bedoeling niet is om deze te commercialiseren, maar wel om als ik voor een
Nederlands publiek zing, ook de Vlamingen te behagen.
Met dank aan Anouk De Greef die mijn teksten heeft aangepast en ze
tevens een vrouwelijk tintje heeft gegeven.
En als mijn handen : Click hier om het liedje Mais si mes mains in het Nederlands te horen
Mijn liefste : Click hier om het liedje Ma femme in het Nederlands te horen
Je suis né à Liège, une ville en bord de Meuse qui restera toujours
chère à mon cœur. Lorsque j’étais petit, les vieux, à Liège, parlaient une langue, le
wallon, dont les accents et les mots directs chantent encore agréablement dans
mes oreilles. Je suis Belge et j’ai vibré aux exploits passés de notre équipe de
football. J’étais fier d’Eddy Merckx. Et aussi de Hergé, de Brel, de Simenon,
de tant d’autres. Sans oublier Johnny Hallyday. Il se trouve que mes années de vie correspondent à la création de
l’Europe. Mais si on me demande ce qui occupe la première place dans mon
esprit : suis-je d’abord Liègeois, Wallon, Belge ou Européen ? Il n’y
a pas une hésitation : je suis Belge avant tout. En Belgique, on parle essentiellement deux langues, une que je maîtrise
sans problème et l’autre que je baragouine avec difficulté. Ce n’était pas une
raison pour l’oublier. J’ai voulu faire adapter, en flamand, deux de mes
textes. Mais si mes mains est devenu En als mijn handen. Ma
femme est (si je puis dire) devenue Mijn Liefste. Nous n’avons pas sorti sur disque mes chansons flamandes. Le but
n’était pas de les commercialiser, mais de faire plaisir au public flamand
lorsque, d’aventure, je chante chez eux. Merci à Anouk De Greef, qui a adapté mes deux textes en y
apportant une touche personnelle et féminine.
